To miejsce na nasze zdjęcia. Na pytania jak, kiedy i gdzie powstały?
I co z ta przysłoną? Tworzymy przeciwwagę dla niekończących się dyskusji o sprzęcie.
To także miejsce na rozmowę o pracach, które zwróciły naszą uwagę, stały się inspiracją do stworzenia czegoś własnego.




Zaczynamy tym zdjęciem. Dlaczego właśnie ta fotografia?
Jedyny powód jest taki, że jest aktualna, grudniowa. Poza tym nic jej nie wyróżnia.
O co najczęściej pytają mnie inni użytkownicy sieci, gdy pokazuje jakieś zdjęcia?
Jakie mają pomysły? Co ich ogranicza?

Tym razem nie będę pisał o sprzęcie i przysłonach, o szkłach i puszkach. Tym razem będzie inaczej.

Przesądem, z jakim najczęściej się spotykam w związku z fotografia pejzażową jest przekonanie, że do tego rodzaju zdjęć potrzeba ekstra-plenerów, miejsc jeśli nie egzotycznych to przynajmniej niezwykłych. To właśnie błędne przeświadczenie często zniechęca do wyjścia z domu i poszukania swojej szansy. Bo i po co? Przecież wszystko w swojej okolicy już ZNAM, nic mnie nie zaskoczy.

Jeden z komentarzy pod tym zdjęciem zaprezentowanym na innym forum brzmiał tak:

„Daimon jak Ty znajdujesz takie miejsca, bo to że umiesz zrobić super landszafcik to wszyscy wiedzą ,ale trzeba najpierw znaleźć takie miejsce?”

Odpowiedziałem zgodnie z moim najgłębszym przeświadczeniem:

„Mijasz takie miejsca bardzo często, jeśli tylko robisz wypady za miasto. A dobre zdjęcie zrobisz wtedy, gdy zejdą się odpowiednie warunki- światło, niebo chmury, drzewa. Kiedy ustanie wiatr. Wyczuj ten moment, nie przegap go. To tylko chwila. Wtedy trzeba nacisnąć spust migawki.”

A więc to loteria, łut szczęścia ? Trzeba znaleźć się we właściwym miejscu o właściwym czasie? Nie do końca. Dobra psychologia mówi, że szczęście trzeba umieć sobie zorganizować. A więc pierwszą sprawą będzie tu podstawowa znajomość przyrody. Na początek kierunki geograficzne. A po co nam to? Otóż dobrze jest wiedzieć, gdzie wzejdzie/zajdzie słońce, pod jakim katem będzie oświetlało drzewa, czy temperatura barw będzie ciepła czy zimna, jak to wpłynie na ogólna kompozycję naszej fotografii?
Co z niebem – ramą dla naszych drzew? Kiedy chmury prezentować będą się najbardziej okazale? Wiatr- kiedy ucichnie, by woda jeziora zamieniła się w lustro?

Na wiele z tych pytań można sobie bez większych problemów odpowiedzieć. Na przykład wiatr nad wodą cichnie najczęściej tuż przed zachodem słońca. Wtedy także światło rysujące, w tym przypadku słoneczne, posiada ciepłą, interesującą nas barwę.

A niebo czyli tło-rama dla naszego tematu? Bardzo często pomijany element kompozycji w naszych zdjęciach. Kiedy bywa najbardziej efektowne? Oczywiście o wschodzie i zachodzie słońca. Wtedy nabiera wielowymiarowości, poszczególne warstwy chmur mogą być podświetlone w zupełnie inny sposób.Światło gra także w chmurach.

I rzecz może najważniejsza. Zauważyłem, że zdjęcia które najbardziej lubię popełniłem gdy...byłem sam. Harmonia. Cisza wewnętrzna pozwala dostrzec tę na zewnątrz. Gdy dyskursywny umysł ustanie to nie czeka na nas czarna dziura. Przeciwnie, zaczyna nam być lepiej z samym sobą. I przekłada się na to co jesteśmy w stanie dostrzec na zewnątrz…


Tyle na początek, czekamy na Wasze dalsze uwagi i propozycje dotyczące tego tematu.


EDIT:

Jak umieścić zdjęcie w dyskusji?

[img]adres_obrazka[/img]

Właściwy adres obrazka można pobrac w ten sposób:

1. klikasz na zdjęcie prawym klawiszem myszy,
2. wybierasz "właściwości" i tam wyskakują Ci dwa adresy.
3. Wklejasz ten drugi. (A jak wyskakuje jeden, to wklejasz ten jeden.)


Najpierw jednak należy załadować zdjęcie na serwer, fotosik pl, imageshack lub coś podobnego.

Nie jestem kompetentny więc się wypowiem.

Po pierwsze bardzo podoba mi się prosta i zrozumiała forma przekazu. Brakuje mi jedynie porady. Przykładowo:
- jeżeli chcesz mieć uwiecznione dużą ilość fajerwerk, użyj czasu nawet 30 sek, przysłonę f/16 i nastaw na najniższe ISO. O to mi chodzi. Ale nie chciałbym, by całość opierała się na tej części.

Po drugie. Ja rozpoczynam swoją przygodę z fotografią i każde doświadczenie z fotografią jest dla mnie niezwykłą przygodą. Wskazówki, które są tu poruszane, przynajmniej dla mnie, mają ogromne znaczenie.

Mam nadzieję, że ten temat będzie bardzo aktywny!

Dziękuję za artykuł!

PS. Jak tylko pozbędę się grypy lecę w plener, nawet z porysowaną matówką

Jak t kiedyś powiedział jeden nie za wysoki jegomość puszczając kółka z fajkowego dymu: "uważaj na nogi bo kiedy tylko przekroczysz próg nigdy nie wiesz gdzie cię zaniosą" może zbyt wielu boi się swoich nóg.
Swoją wypowiedzią jedynie podkreślę to co Daimon napisał- o wiele łatwiej jest zrobić dobre zdjęcie nieopodal domu niż na wyjeździe w tropik, wynika to z tego że mamy czas dokładnie zaplanować moment w którym zrobimy zdjęcie. Wielu pejzażystów w historii fotografii bądź to fotografowało właśnie swoje okolice lub (to przykłady amerykańskie) prowadzili wręcz koczowniczy tryb życia, przemieszczając się w camperach, nie rzadko czekając na odpowiednie światło w danym miejscu całymi tygodniami- nazwiska mi wyparowały, ale coś mi kołacze się po głowie jakaś anegdotka np o Anselu Adamsie.

Ale jak tu nie rozmawiać o technice? Jak zapomnieć o przysłonach, czułościach, ogniskowych, skoro one również są środkami wyrazu? Fotografia pejzażowa to nie tylko szerokie plany z pełną ostrością to również gro detali jakie możemy spotkać na swojej drodze, a tu olbrzymią rolę odgrywa rozmycie, przybliżenie, światłocień...
Podeprę swoją tezę przykładem, bo chyba o to chodzi w tym wątku:


Jako ciekawostkę dodam że to zdjęcie zrobione jest w totalnej szarówce, szare dżdżyste niebo, szara, pozbawiona życia trawa, czarne wilgotne od mgły drzewa... zero życia. Zła pogoda również nie jest dobrą wymówką do nie fotografowania.

Tak. Zawsze chodzę sam. Pałętam się po krzakach i rozglądam. Czasem przysiadam i się gapię. Ale nie zawsze szeroko - czasem też warto patrzeć pod nogi...



"Parametry": ogniskowa 145 mmm, f:10, 1/650 sek, 1600 ISO...

Dokładnie Już w dyskusji się upomniałam o technikę, o konkretne parametry Może dla większości będzie to jasne i niepotrzebne, ale na pewno znajdzie się jeszcze kilka osób poza mną i Peterką, którzy przede wszystkim na to zwrócą uwagę.

A więc w przypadku mojego zdjęcia: f13, czas 1/60, ogniskowa 20 mm i nisko już wiszące nad horyzontem słońce.

A może nie wybierajmy, czy "idziemy" w technikę, czy w filozofię, tylko po prostu łączmy oba wątki? Daimon, czy jakimkolwiek uszczerbkiem dla autentycznego piękna Twoich fotografii byłyby informacje o przesłonie, iso, czasie itd...? Z drugiej strony: faktycznie fajnie pogadać o tym, co przecież wszyscy czujemy fotografując, te emocje, które czujemy przy wydobywaniu nowego spojrzenia, kadru, szczegółu... przecież to to nakręca te wydatki na sprzęt, inaczej: po co to robić?? (chyba, że ktoś jest profi...)
Tak więc pozwolę sobie zaproponować - niech dyskusja toczy się szerokim strumieniem: niech będzie pomocna dla początkujących ("jak nastawić...?"), jak i dla tych, którzy chcą porozmawaić o refleksjach i odczuciach. Jestem pewien, że to uczyni nasze forum jeszcze bogatszym. Jak sądzicie?

Warto skoro już prowadzamy informację o przysłonach, czasach itp, podawać wartości które da się wprowadzić na każdym korpusie, zatem dla osób mających jeszcze jakieś archaiczne zabytkowe wynalazki z pierścieniem przysłony 13 to 11 i 1/3 lub dla tych którzy mają jedynie skok całkowity lub połówkowy 11 i 1/2

To z innego tematu, ktory na chwilę zamknę bo się robi bałagan

No właśnie..., zacząłem pisać swój post w chwili, gdy Ty wysłałeś swój powyższy...

Tak, tak, Semaforze, chodziło o połączenie, nie o czystą technikę, ale o wzmiankę. Daimon - dzięki.
JSG, jako posiadaczka takiego archaicznego aparatu pytam, o co chodzi: 1/60 - 1/3 ?!

Eh, no sorry, co ja poradzę, że zawsze robię bałagan...

Oczywiście, zarówno to jak i to. Temat należy do nas wszystkich!
Nie ma żadnych z góry przyjętych ograniczeń co do tego, jak ma wyglądać. To po prostu miejsce na nasze zdjęcia i rozmowy o nich.

A jeśli chodzi o wstęp, to po prostu umówiłem się z JSG że napiszę coś na początek a nie chciałem, by było o tym co zawsze i wszędzie można przeczytać .

Przysłona 11 i 1/3 (przeczytaj to na głos, łatwiej zrozumiesz)
Czas zostaw w spokoju, chyba że ktoś ci poda 1/90 wtedy możesz zacząć się martwić- albo przeliczyć pół przysłony do przodu jest 1/125 pół do tyłu 1/60 tak więc gdyby Daimon podał wartość f/13 t/1/90 miała byś f/16 1/60 f/11 1/125

Ach, to było do przysłony, oki, dzięki

Daimon - świetnie, ale ja bym to okrasił jednak szczyptą technicznych informacji (nie wierzę, że to piszę). Sam na razie jestem za krótki na takie poradniki, ale postaram się zadawać dobre pytania i werbować innych

Cieszę się, że w ogóle zaczęła się dyskusja o fotografii.


Mi właśnie brakuje w lustrzankach cyfrowych skoku co 1EV.
Na cóż komu f/3.5 albo f/6.5..

Przez ostatnie 5... 6lat mieliśmy okazję podyskutować o fotografii... ze trzy razy. Tylko jak to bywa na forach, wątki znikają, muszą powstawać nowe... i tak się to kręci, chyba że ambitniejsi odgrzebują stare wątki- polecam pokopać w archiwum, ja czasem to robię, poprawiam swoje ortografy

Co do skoku to nie widziałem jeszcze aparatu który miał by skok o 1, no chyba że jakaś małpa z przysłoną taśmową (tasiemka z kilkoma dziurkami różnych średnic) zawsze istnieje możliwość ustawienia połówki, często nie ma na to ząbka, ale jak ustawisz i zrobisz testy powinna być różnica w naświetleniu. A "lepsze" konstrukcje mają skok o 1/3 na pewno obiektywy do wielkiego formatu, te nowsze, z tego co pamiętam szkła hasselblada serii V,

No i znów zeszło na technikę...